عکس خفن ودانلودکلیپ ونرم افزاروفیلم اصل

جنگ
War

کارگردان: فيليپ جي. اتوول. فيلمنامه: لي آنتوني اسميت، گريگوري جي. برادلي. موسيقي: برايان تيلر. مدير فيلمبرداري: پي ير مورل. تدوين: اسکات ريختر. طراح صحنه: کريس اگوست. بازيگران: جت لي[روگ]، جيسون استيهم[جک کرافورد]، جان لون[چانگ]، ديون آئوکيخکيرا]، لويس گازمن[بني]، سائول روبينک\دکتر شرمن]، ريو ايشيباشي[شيرو]، آندرئا راس[جني کرافورد]، ماتيو سنت پاتريک[ويک]، سونگ کانگ[گويي]، نادين ولازکز[ماريا]. ١٠٣ دقيقه. محصول ٢٠٠٧ امريکا. نام ديگر: Rogue، Rogue Assassin.
جک کرافورد مامور FBI بعد از کشته شدن همکارش تام واين و خانواده اش به دست بدنام ترين قاتل دنياي تبهکاران آسيا به نام روگ، قسم مي خورد تا انتقام قتل وي را بگيرد. اما روگ ناگهان ناپديدي مي شود. سه سال بعد نشانه هايي از بازگشت روگ در صحنه يک جنايت يافت مي شود. بعد از به سرقت رفتن کارواني متعلق به تبهکاران جنگي خونين ميان مافياي چين به سرکردگي چانگ و ياکوزاهاي ژاپني به رياست شيرو آغاز مي شود. جک که تشنه انتقام است، يقين دارد که روگ نيز در اين وقايع دست دارد. جک و همکارانش هر دو گروه را تحت نظر گرفته اند و به زودي کشف مي کنند که روگ در کنار چانگ قرار دارد. اما بعد از کشته شدن چانگ سر و کله ارباب شيرو و دخترش در آمريکا ظاهر مي شود. معلوم مي شود که روگاز سوي وي ماموريت داشته تا گروه رقيب را نابود کند. اما اينک خود نيز بايد کشته شود، چون به دستور کارفمايش مبني بر قتل همسر و دختر چانگ عمل نکرده است. روگ موفق مي شود تا از چنگ آدم کش هاي شيرو نجات پيدا کند، ولي حال جک در انتظار اوست تا دستگيرش کند. غافل از اين که روگ واقعي چند سال قبل مرده است...

چرا بايد ديد؟
اکران همزمان دو پديده آسياي [يا بهتر است بگوييم چيني] براي علاقمندان شان فرصتي مغتنم است تا تابستان امسال را با دلي خوش و سري گرم به پايان برسانند. البته جت لي نماينده جدي و کم حرف سينماي چيني است که به سينماي آمريکا منتقل شده و به اندازه جکي چان محبوبيت عام ندارد. دوستداران او بيشتر کساني هستند که سال ها قبل به بروس لي و بعدها مقلدان وي دل باخته بودند. يعني طرفدارن سينماي هنرهاي رزمي که در به عنوان يکي از شاخه هاي گونه اکشن و مهيج مي تواند مورد توجه قرار بگيرد. جنگ آخرين نمونه اين سينما و محصولي ٢٥ ميليون دلاري به کارگرداني فيليپ جي. اتوول است که يقين دارم براي هيچ کدام از ما نام آشنايي نيست. کسي که در کارنامه اش يکي دو فيلم تلويزيوني و شش کار ويديويي دارد و جنگ اولين فيلم بلند وي به شمار مي رود.
اما جنگ به جز طرفداران جت لي عامل جذاب ديگري نيز دارد: جيسن استيهم، چهره تازه سينماي اکشن....
اگر به تماشاي يک مسابقه مشت زني برويد، انتظار طبيعي شما چه خواهد بود؟ بديهي است ورود دو طرف به رينگ و به نمايش گذاشتن ضربات و ترفندهاي بديع... جنگ از چنين منظري بسيار قانع کننده است. طرفين درگير-ژاپني ها و چيني ها- در به نمايش گذاشتن توان خود کوتاهي نمي کنند. فيلمنامه نويس ها نيز که داستان داشيل همت[محصول سرخ] و برگردان ژاپني اش يوجيمبو را سرمشق خود قرار داده اند، ان را تبديل به مکانيسم خلق هيجان و خونخواهي مي کنند. البته پيچ نهايي قصه نيز وجود دارد که همه معادلات را بر هم خواهد ريخت و غافلگيري مد روز اين گونه فيلم ها را به بيننده عرضه خواهد کرد. يعني همان گونه که در پوستر هاي فيلم وجود دارد و آن را به مثابه يک مسابقه مشت زني ميان روگ و کرافورد عرضه مي کند. جنگ وامدار صادق اکشن هاي دهه ١٩٨٠ است و کوشيده تا نمونه مناسبي براي امروز فراهم کند. کم و بيش نيز موفق بوده و ساختار ويديوکليپ گونه آن مي تواند براي تماشاگر امروزي مشتاق سرعت بسيار جذاب باشد. چيزي که فروش ١٧ ميليون دلاري جنگ در دو هفته اول نمايش اش تاييد کننده آن است. اگر نيازمند هيجان و اندکي عمل گرايي در مقابله با خشونت هستيد-پيام جورج بوشي سازندگان فيلم را فراموش نکنيد-، به [تماشاي] جنگ برويد!
ژانر: اکشن، مهيج.

براي مشاهده عکسهايي از اين فيلم اينجا را کليک کنيد

رمز فايل: ندارد

لينکهاي دانلود غيرمستقيم و از سايت رپيدشر مي باشد. براي آشنايي با نحوه دانلود از سايت رپيدشر (Rapidshare) اينجا را کليک کنيد



1- تا مغز استخوان پرسپولیسی ام، اما خوشحال شدم که جواد خیابانی این قدر استقلالی است. که این قدر یک طرفه بازی را گزارش کرد. جوری که انگار دارد بازی تیم ملی فوتبال ایران ( استقلال ) در برابر تیم دشمن را گزارش می کند. چون حداقل این طوری می شود فهمید که خیابانی حداقل طرفدار یک چیزی هست. کمی علاقه مندی واقعی که جایی در وجودش پنهان شده. به جز این، هر چه ازش می بینیم، انگار نمایش است و هیچ و پوچ.2- به نظرم شش سالی گذشته از روزی که قرار شد پرسپولیس و استقلال بعد از یک بازی واقعی، اما پر از دعوا و زد و خورد، یک بازی دیگر برگزار کنند که قرار بود نشان دهنده دوستی و محبت بین بازیکنان و نشانه همبستگی ریاکارانه و از این چیزها باشد. طبق معمول بازی را دادند خیابانی گزارش کند و طرف، آن قدر از همدلی و نوع دوستی گفت، از این که بنی آدم اعضای یکدیگرند، از این که چه قدر بازیکنان دو تیم همدیگر را دوست دارند، که می خواستم زمین را گاز بگیرم. آن موقع تماشاگران چاپ می شد، پس یک مطلب فرستادم برای پژمان راهبر در حمایت از تماشاگری که در میان این همه احساس نوع دوستی و محبت، یک ترقه ول کرد زیر پای داور. گزارش خیابانی و جو حال به هم زن بازی، کاری کرده بود که از چنین اظهار وجود غیر قانونی به وجد بیایم. تماشاگر قانون شکن، به هر حال تنها عنصر واقعی آن روز ورزشگاه آزادی بود. موقع بازی دیروز هم، وقتی داشتم گزارش خیابانی را گوش می دادم، خوشحال شدم که کی بورد این لپ تاپ هست و روزنامه دنیای فوتبال. وگرنه می زدم بیرون و از حرص، با دست های خودم یک بدبختی را وسط کوچه خفه می کردم. 3- نه فقط تبلیغ نوع دوستی و محبت، که حالا هر جور واکنش دیگری. خیابانی در طول این سال ها، همیشه آن طوری گزارش کرده که ازش خواسته اند یا بقیه انجام داده اند. این که مثلا حالا لازم است هیجان انگیز گزارش کند، حالا بهتر است اطلاعات بدهد، حالا سازمان می خواهد به انتقادات بها دهد، حالا باید از تیم ملی انتقاد بکند، انتقاد نکند، حالا باید فلان شعار را بدهد، حالا از معلومات مهمان برنامه استفاده کند. کمتر احساس کردم که فلان واکنش اش واقعی باشد. که شور و حال واقعی نسبت به فوتبال رو کند. شد که بهترین و زیباترین صحنه بازی را از دست بدهد، چون داشت از داخل کامپیوترش، آمار و ارقام بیرون می کشید. در عوض بی ربط ترین صحنه را با صدای بلند و مثلا با هیجان گزارش کرد، چون یادش می آمد که باید شور و حالی به بازی بدهد. زیبایی های بازی در لحظه به وجدش نمی آورد. تصمیم می گرفت و بعد عمل می کرد. که تازه باز این یک قدم به جلو بود. معمولا اجازه داد که بقیه برایش تصمیم بگیرند. خیابانی را وقتی موفق می دیدیم که پشت تریبون قرار می گرفت تا در مراسمی، فلان مسئول سازمان تربیت بدنی و رئیس سازمان صدا و سیما و ورزشکار برتر را دعوت کند روی سن. در باقی موارد، واکنش های خیابانی خیلی وقت ها واقعی نبود، همان طور که احساسات دوستانه خرج شده در آن بازی کدر و لوس و احمقانه پرسپولیس – استقلال، واقعی نبود. 4- حالا مهم ترین خاطره ای که از خیابانی برای مان مانده، همان « باز هم روی زمین » گفتن اش، و اشک هایش پس از پایان مسابقه جادویی ایران و استرالیاست. این احساسات واقعی هستند که باقی می مانند و واکنش خیابانی در آن بازی، یکی از معدود چیزهایی واقعی بود که از سوی او دیدیم. درست به همین دلیل است که حالا، وقتی به عنوان یک پرسپولیسی، از شنیدن گزارش اش بر دربی دیروز، به جنون رسیده ام، باز ته دل ام خوشحالم که یک واکنش واقعی دیگر از او دیده ام. همین که فهمیده ام جواد خیابانی استقلالی است، این قدر که نمی تواند خودش را کنترل کند و از تماشای ضربه بازیکن استقلال که موازی با خط دروازه بیرون رفته، این قدر هیجان زده می شود، و وقتی نیک بخت پا به توپ تا روی خط دروازه جلو می رود، دارد از ماجرای قضاوت داور در بازی آتلتیکو مادرید حرف می زند. این بازی هم خیابانی دیوانه مان کرد، بس که قدر لحظات را ندانست، حتی نفهمید کدام توپ خطرناک است، کدام یکی نه. تحلیل ها و جمع بندی هایش اشتباه بود، لحظات پر استرس بازی را کشت و زمان های مرده را گزارش کرد. ( نکند عاشق سینمای میکل آنجلو آنتونیونی است؟ ) اما همین که فهمیدیم استقلالی است، همین که فهمیدیم یک چیز واقعی در وجودش است...5- تا مغز استخوان پرسپولیسی ام و به این دلیل و هزار تا دلیل دیگر، خوشحال ام که مجری و گزارشگری مثل جواد خیابانی، طرفدار تیم فوتبال استقلال است. منبع خبر : سینمای ما



سینمای ما : پخش فیلم سینمایی « اخراجی ها » که پیش از این قرار بود فردا شب ( جمعه ۲۰ مهر ماه ) از شبکه سوم سیما به نمایش در بیاید منتفی شد. به گفته مسعود ده نمکی ( کارگردان فیلم ) علت عدم نمایش اخراجی ها از سیما٬ اختلاف مالی شبکه با تهیه کننده فیلم است . این در حالی است که از روز گذشته تبلیغات گسترده ای برای نمایش « اخراجی ها » در تلویزیون آغاز شده بود و حتی چندین و چند بار از طریق شبکه سوم سیما نیز تاریخ و ساعت نمایش این فیلم اعلام شده بود . لازم به ذکر است نسخه ای که برای پخش از این شبکه آماده شده بود همان نسخه ی است که در سینماهای سراسر کشور به نمایش در آمده بود و سکانس‌های بعدا اضافه شده، در آن وجود نداشت. منبع خبر : سینمای ما